POMOC PSYCHOLOGICZNA – PEDAGOGICZNA
PROPOZYCJE ĆWICZEŃ DLA RODZICÓW I DZIECI DO WYKONANIA W DOMU
ĆWICZENIA USPRAWNIAJĄCE MOTORYKĘ DUŻĄ I OGÓLNĄ KOORDYNACJĘ RUCHOWĄ
ĆWICZENIA USPRAWNIAJĄCE PERCEPCJĘ SŁUCHOWĄ
Rozpoznawanie barwy dźwiękowej na różnych instrumentach.
Potrzebne są instrumenty np. cymbałki, flet.
ĆWICZENIA USPRAWNIAJĄCE PERCEPCJĘ WZROKOWĄ
1 Rozpoznawanie przedmiotów na obrazkach pokazywanych bardzo krótko. Prowadzący pokazuje dziecku obrazek przez krótką chwilę i następnie chowa go. Dziecko maj powiedzieć, co jest na obrazku.
2 Dobieranie części do całości. Prowadzący przygotowuje dwa komplety obrazków. Całe i takie same, ale przecięte na dwie części. Rozkłada przed dzieckiem całe obrazki, a następnie pokazuje mu – z drugiego kompletu – górną połówkę jednego z nich. Dziecko ma położyć ją na właściwym obrazku.
ĆWICZENIA LOGOPEDYCZNE
– Po posiłku pozwólmy dziecku wylizać talerz językiem jak kotek
– Kiedy dziecko ziewa nie gańmy go, lecz poprośmy, aby ziewnęło jeszcze kilka razy, zasłaniając usta.
– Jeśli dziecko dostało lizaka zaproponujmy mu, aby lizało go unosząc czubek języka ku górze.
Przykłady:
ćwiczeń oddechowych
-zdmuchiwanie z gładkiej, a następnie z chropowatej powierzchni (np. tkaniny, koca dywanu, pogniecionej gazety) lekkich przedmiotów np. piłeczki, wacika, papierowych kuleczek, guzików, koralików itp.
-dmuchanie na wiatraczki lub zawieszone na nitkach lekkie przedmioty np. papierowe listki, kwiatki, słoneczka, kolorowe piórka itd. (dmuchamy na zmianę: długo – krótko – jak najdłużej, słabo – mocno – jak najmocniej)
-dmuchanie na świecę tak, aby nie zgasła i obserwowanie jak wygina się płomień -gwizdanie na gwizdku (długo na spokojnym wydechu lub krótkimi seriami o takiej samej długości)
– Ćwiczenia usprawniające wargi
– Balonik – nadymanie policzków, usta ściągnięte (dla urozmaicenia bawimy się w baloniki, które pękają przekłute palcami ).
– Całuski – usta układamy w „ciup” i cmokamy posyłając do siebie buziaki
– Zmęczony konik – parskanie wargami.
Ćwiczenia usprawniające język (pionizacja)
– Dotykamy palcem lub zimną łyżeczką podniebienia tuż za górnymi zębami, nazywając je zaczarowanym miejscem, parkingiem itp.. w którym język (krasnoludek, samochód) powinien przebywać, gdy mamy zamkniętą buzię.
– Przytrzymywanie czubkiem języka przy podniebieniu rodzynek, pastylek pudrowych,.
– Zlizywanie nutelli, mleka w proszku itp. z podniebienia przy szerokich otwartych ustach.
Ćwiczenia żuchwy
– Zamykanie i otwieranie domku – szerokie otwieranie ust, jak przy wymawianiu głoski a, zęby są widoczne dzięki rozchylonym wargom.
– Grzebień – wysuwnie żuchwy, zakładanie i poruszanie dolnymi zębami po górnej wardze. Cofanie żuchwy, zakładanie i poruszanie górnymi zębami po dolnej wardze i brodzie.
Ćwiczenia podniebienia miękkiego
– Zmęczony piesek – język wysunięty z szeroko otwartych ust, wdychanie i wydychanie powietrza ustami.
– Chory krasnoludek – kaszlenie z językiem wysuniętym z ust.
WSPIERANIE ROZWOJU EMOCJONALNO – SPOŁECZNEGO DZIECI:
Drodzy Rodzice,
w prawidłowym rozwoju społeczno – emocjonalnym dziecka bardzo ważna jest obserwacja. Jeśli widzimy, że nasz ,,Szkrab” ma trudności np. z radzeniem sobie z przegraną – zacznijmy od tego, grajcie w gry planszowe, karciane, ruchowe, w których określicie i będziecie przestrzegać skrupulatnie zasad. Dziecko raz wygra, raz przegra, a wtedy będziemy mieli okazję nauczyć go radzić sobie z przegraną i w odpowiedni sposób cieszyć się zwycięstwem.
Należy przy tym pamiętać, iż dziecko uczy się przez naśladownictwo, więc nasze zachowanie wpływa na tzw. naukę dobrych praktyk.
I nie oczekujmy efektów od razu. Proces rozwijania kompetencji emocjonalno-społecznych jest wieloetapowy i na efekty podejmowanych działań trzeba poczekać, ale na pewno warto! 🙂
We wspieraniu rozwoju emocjonalnego dziecko warto wykorzystać:
* muzykę – „odgrywanie” określonego nastroju (nazwę emocji podaje rodzic) z wykorzystaniem instrumentów muzycznych; odpoczynek przy dźwiękach muzyki relaksacyjnej/ klasycznej;
* sztukę – malowanie palcami (z wykorzystaniem specjalnym farb), malowanie na dużym formacie połączone z rozmową na temat powstającej pracy;
* ruch – „tańczące emocje” – prezentowanie emocji ruchem – w odpowiedzi na muzykę o zmiennym tempie;
* głos – „kontrolowany krzyk/śpiew” – zachęcanie dziecka do uwolnienia radości, złości, np. podczas spaceru czy zabawy w ogrodzie.